Fotoshoot met Carel Kraayenhof - De dag zelf

Wat was het gaaf.. De shoot met Carel en zijn ensemble... En jeetje wat was ik zenuwachtig. Na dagen lang stressen en voorbereiden was het zover.. De shoot. Ik kwam aan bij de kerk in Middenbeemster. Het was de dag na alle sneeuwval en de omgeving van Middenbeemster en het landschap waren prachtig. De zon scheen volop en alles was wit en glinsterde schitterend in de zon. Ik laadde al mijn spullen uit en liep naar de aanbouw van de kerk. De zenuwen gierde door mijn lijf. 

Ik ging naar binnen en daar zag ik ze allemaal zitten aan tafel. Ze waren druk met het doorspreken van een nieuwe grote show. Ik bleef even staan en eigenlijk durfde ik niet naar binnen. Ik sprak mezelf moed in en dacht " gewoon naar binnen lopen, Loes. Je bent professioneel, jij kan dit." Ik nam een diepe teug lucht en stapte op mijn manier zelfverzekerd naar binnen. Ik stelde mezelf voor en iedereen gaf me een hand. 

 

Voordat de shoot zou beginnen gingen ze eerst nog repeteren. De hele show zouden ze doornemen. Zo gaaf, want ik was live getuige van prachtige muziek van de mooiste combinatie van instrumenten samen. Jaap op zijn Bas, Jan Willem op zijn cello, Bert en Yfke op hun viool, Juan Pablo op de piano en Carel op zijn bandoneon. Onder begeleiding van de manager en twee regisseurs met grote producties op hun naam. Ik luisterde en genoot van de muziek. Prachtig om te mogen ervaren en om daar bij te mogen zijn. 

 

Na de repetities was het zover. De shoot voor de website. Ik liep samen met Jan Willem naar buiten om te kijken of er een mooie plek was buiten om foto's te maken. We besloten dat we gave foto's konden maken aan de achterzijde van de kerk. 

Het was stervens koud dus we moesten snel zijn. Het licht was prachtig door de sneeuw en het contrast met de oude muren van de kerk gaven de foto's iets extra's.

 

Na de buitenfoto's gingen we naar binnen. Ik had een zwarte achtergrond meegenomen, omdat ik vond dat dat het beste bij de stijl van de nieuwe website zou passen. De muzikanten poseerden samen, alleen en met hun instrumenten. De sfeer was zo leuk. Er werd gelachen en iedereen kwam met gave ideeën. Na twee uur hadden we alles erop.

 

Zo zakelijk als de kennismaking was, zo informeel was het afscheid. Ik kreeg knuffels en zoenen en van Carel kreeg ik drie cd's met zijn prachtige muziek mee. De manager zei dat de sfeer erg fijn was en dat dat wel eens anders was geweest.

 

Wat een dag, wat een ervaring. Zo vreselijk gaaf. Maar ja, daar eindigde het natuurlijk niet. Nu moest ik de foto's nog bewerken en moest ik mezelf gaan bewijzen. Wat een stress, pfff. Uren en dagen heb ik er aan gewerkt. Ik moest wel kwaliteit en professionaliteit leveren aan de manager, de hoofdredacteur van het Algemeen dagblad en de websitebouwer. Na de foto's 100 keer nalopen en toch nog verbeteren besloot ik dat ze goed waren en heb ik ze verstuurd. De reactie was super positief en ik ben toch stiekem best wel trots op het resultaat. Binnenkort is de website af en natuurlijk zal ik de link delen. Ik ben zo nieuwsgierig. Dus nu op naar het volgende avontuur.